Wed, 10 Oct 2007 16:23:35 GMT

Kun miro mi konstatis, ke en la reto ne troveblas la Dombaja valso.

Kiel unu el la tradukintoj mi publikigas nian tradukon

Dombaja valso

Aŭtoro: Jurij VIZBOR

Tradukis: feniksanoj (en 1980aj)

Skioj ripozas ĉe forn’,
sun’ malaperas trans mont’,
mart’ aduaŭas de for’,
regas jam hejm’ en estont’.
Venas la ĉiutagec’,
ree adiaŭ, montar’,
gardos vin por eternec’
koroj de la turistar’.

Triste disiĝas de ni
monto fiera Ercog’.
Restu ĝi por la anim’
ĉiam fidinda apog’.
Pasis la voja feliĉ’…
Brilu esper’ en malgaj’!
Neĝa flagar’ de disiĝ’
pendas sur olda Dombaj’.

Kial vi staras sur pad’,
kial ne iras vi plu?
Estas finenda la kant’,
estas venkenda enu’.
Trajnoj nin vokas el val’,
ekas la stela brilad’,
bruas lavangoj dum fal’,
vere finiĝas jam mart’.

S&A

Thu, 04 Oct 2007 12:37:53 GMT

Hodiaux matene mi ricevis de KAPo bildon el la somera tendara vivo:

Kaj apud gxi estis ankoraux unu fotajxo, kun precize sama enhavo.
Kiel esprimemas -- trovu dek diferencajxojn. ;-)

Jes, inter la du tagoj staras preskaux tridek jaroj...
Tamen al mi sxajnas, ke la muzeloj en la pli fresxa foto radias ecx pli da entuziasmo, ol en la juneco.

"Ja ne gravas, ke haroj blankigxis.
Same brilas okuloj gxis nun!
Kaj neniu el ni maljunigxis..."

Cxu ne?

la_terura

S&A